Neem je tijd Confidanza

Ik heb er geen tijd voor. Over balans tussen geven en nemen!

Afgelopen weken ben ik mezelf weer eens tegengekomen. En om heel eerlijk te zijn: ik had er geen tijd voor… (in eerste instantie). Ik neem je mee in een eerlijk gesprek met mezelf. Loop jij jezelf ook wel eens voorbij en wil je weten hoe je hier anders mee om kan gaan? Lees dan vooral verder.

Stel je eens voor dat je op straat iemand tegen komt die je kent, echter je kijkt min of meer bewust de andere kant op. Je neemt geen tijd om die ander te begroeten, een praatje te maken, even te vragen hoe het gaat. Zelfs niet een minuutje. De ander in de ogen aan te kijken en even te glimlachen. Zo verging het mij een tijdje terug… Maar dan bij mezelf… Ik vergat te kijken naar mezelf.

Een scheve balans tussen zorgen voor de ander en zorgen voor jezelf

Zoals sommigen van jullie misschien wel weten ben ik naast bevlogen ondernemer en therapeut ook mantelzorger, en bovenal mens. Ik word oprecht heel blij als ik iedereen om me heen zien genieten van het leven, echter soms voel ik me soms te verantwoordelijk of doe te veel mijn best. Zeker als hooggevoelig mens ben ik vaak afgestemd op wat de ander nodig heeft en vergeet ik mezelf wel eens.

Door een korte periode van veel werk, én intensievere mantelzorg had ik nauwelijks tijd voor mezelf. Mijn stiefvader, die twee jaar geleden een CVA kreeg, werd twee maanden geleden kort in het ziekenhuis opgenomen. Zorgen voor een ander die mijn hulp nodig heeft gaat niet in mijn koude kleren zitten. Nu enkele weken verder realiseer ik me hoe belangrijk het is om dan tijd te nemen voor jezelf.

 

Ik zou je natuurlijk het liefst willen zeggen dat ik het allemaal onder controle heb, dat mij dat niet meer overkomt, die scheve balans tussen zorgen voor de ander én zorgen voor jezelf. Het gekke is, ik wéét het wel, maar soms kun je er dan net even niet bij. In mijn hoofd ontstaat er een soort mist, en ik kan niet meer echt bij mijn hartsverlangen. Terwijl ik tegen anderen steeds maar zeg hoe belangrijk het is om tijd voor jezelf te nemen, trapte ik zelf in deze valkuil. Herken jij dit ook? Toegegeven, het was het een waar staaltje koörddansen (zie ook mijn vorige blog). Ik heb weer veel over mezelf geleerd. Zo ben ik ongelofelijk trots op mezelf dat ik me ondanks alles heel sterk voel, dat ik in staat ben om mezelf te dragen, dat ik me kwetsbaar durf op te stellen, dat ik de tijd (toch) neem om met eerlijkheid en mildheid terug te kijken op afgelopen weken. Dat ik mezelf de moeite waard vind om mijn tijd opnieuw in te delen, terug balans te vinden. Mijn lichaam hobbelde er zowaar nog een beetje achteraan, dus ik was vooral een beetje moe. Ik ben bewust meer leuke dingen gaan doen, de natuur opgezocht, gedanst, gemediteerd, maar heb ook gewoon ordinair een dutje gedaan.  Ja zelfs midden op de dag. Boeddha zegt zoiets van: ‘Als je haast hebt, mediteer dan het dubbele aantal minuten’. Dus soms waren dat twee dutjes ;-).

Het leven spiegelt je steeds.

En dan ontstaan er van die ontroerende momenten voor inspiratie, eerlijkheid, humor en warmte. Het grappige is dat het leven je steeds spiegelt. Op het moment dat ik dacht geen (of te weinig) tijd te hebben ontaardt een poging om mijn stiefvader snel te helpen met koken, in een uitgebreide en gezellige kooksessie, waar ook hij enorm van geniet. Een dag later snel ik door het huis en word ik er pijnlijk herinnerd aan dat haast geen zin heeft. Ik knal snoeihard met mijn knie tegen de salontafel. Ik neem ‘mindful’ even de tijd om te vloeken en moet vervolgens heel hard lachen om mezelf. Wat is het leven één ontdekkingsreis, cliché maar zo voelbaar voor mij nu. Of dan zijn er ook van die momenten dat ik TEVEEL tijd neem voor iets. Ik nam teveel tijd om een belangrijk gesprek tot in de puntjes voor te bereiden en tijdens dat bewuste gesprek ontdek ik dat ik na het uitspreken van een halve zin mijn doel al bereikte. Soms laat het leven mij zien dat het zich van zelf ontvouwt, dat ik meer vertrouwen mag hebben, dat het moeitelozer mag gaan. Het vraagt dus ook iets van je om je flexibel op te stellen, te improviseren en te spelen met de tijd die je hebt of neemt.

“De oneindige flexibiliteit is het geheim van onsterfelijkheid (Deepak Chopra).”


Hoe flexibel ga jij om met tijd (voor jezelf)?
Nu dan een aantal vragen aan jou. Waar wil je meer tijd aan besteden? Wat neemt bij jou teveel tijd in beslag? Kun je je negatieve gedachten en beperkende overtuigingen loslaten? Ben je in staat om niet te lang te blijven hangen in oude emoties en pijn? Kun je het verleden loslaten, of er op zijn minst met dankbaarheid aan terugdenken, en meer leven in het NU? Wat gun jij jezelf? Wat mag meer tijd en aandacht krijgen? Waar wil je zelfs even bij stilstaan? Ik hoop dat ik je geïnspireerd heb om bewuster te kiezen voor jezelf. Wil je professionele ondersteuning van mij met een vleugje humor, compassie en helderheid? Wil jij daarmee je wensen, verlangens en dromen weer voorrang geven? Dan ben ik er graag voor jou! Mijn passie en missie is om jou en iedereen die wil te ondersteunen in lichter leven door meer te focussen op bewust ZIJN, vertrouwen en met compassie voor jezelf.

Liefdevolle groet, Mila Verboeket

7-7-2017