Blauwe Maandag ConfidanzaOp een blauwe maandag…..

Ken je dat? Dat je een (onbestemd) verdrietig gevoel hebt, of misschien zelfs bang of boos bent, en niet zo goed weet hoe hiermee om te gaan? Je humeur of je stemming bepaalt je hele doen en laten, en dat van je omgeving natuurlijk ook. Je slechte humeur is volgens geleerden nog iets anders dan de algehele stemming van Blauwe Maandag, oftewel depri-maandag. Ik schreef er vorig jaar ook al een blog over. Volgens het CBS lijden meer dan 1 miljoen mensen aan een depressie. Op blauwe maandag is de feeststemming van december reeds voorbij en eventuele goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn reeds gesneuveld.
Vanuit de geschiedenis komt de term blauwe maandag nog ergens anders vandaan. De schepen voeren uit en op een blauwe maandag kwamen ze terug.
Nou soms wil ik mijn verdriet, boosheid of angst het liefst ook de laan uit sturen, afleiding zoeken, negeren, vermijden. Echter ik word er zo moe van, om maar te doen alsof het er niet is… Het broeit van binnen, ik krijg allerlei lichamelijke klachten. Ongevraagd komen er allerlei negatieve gedachten en oordelen op gang en dan is de cirkel rond.

Toch wordt er juist vanuit mindfulness en in het bijzonder vanuit compassietraining uitgenodigd om te zijn met je emoties en je gedachten. Het liefst oordeelloos. Je er op zijn minst bewust van te zijn, er aandacht aan geven. Je emoties ruimte te geven.  

Hoe voorkom je nou dat je niet in je emoties blijft hangen?

Er aandacht aan geven, dat is leuk gezegd, hoor ik je denken. Maar word je daar dan niet juist depressiever van, vragen cliënten mij dan? Na jarenlange beoefening van mindfulness en andere levenskunsten kan ik je zeggen dat het de moeite waard is om te kijken naar je eigen patronen in het omgaan met emoties. We hebben de neiging om emoties weg te toveren (minimaliseren) of ze juist groter te maken (maximaliseren).  

“ De Boeddha zegt : het Lijden is de pijn die je ervaart plus weerstand.”

Kortom, je blijft er last van houden, ook al is het een onderstroom die met je meevaart. Om eerlijk te zijn heb ik niet het perfecte antwoord. Ook ik maak me dagelijks schuldig aan emotie-zwemmen of magische toverpraktijken (wegwerken van emoties). Maar toch zie ik bij mezelf en anderen hoe waardevol het kan zijn om ‘ omgaan met emoties’  tot levenskunst te verheffen.


In de dagelijkse praktijk heb ik het volgende ontdekt:   

1. Voor mij helpt het allereerst om een ademruimte te doen, echt bewust stil te staan bij wat ik denk, wat ik voel, wat ik waarneem in mijn lichaam zonder iets weg te schoffelen, en vervolgens de focus te verplaatsen naar de adem. Een als laatste stap, aandacht voor de adem en je lichaam als een geheel. Je kunt daarna altijd nog een geïnspireerde actie inzetten. Dus kortom: hoe voel ik me, wat word ik gewaar, wat heb ik nodig en hoe kan ik daarna goed voor mezelf zorgen.

2. Ben jij een Drama-koningin of een stoere ‘Niks aan de hand-koning? Waarmee ik niet wil zeggen dat mannen alleen maar minimaliseren en vrouwen juist maximaliseren. Eerlijkheidshalve zijn beide patronen bij iedereen vaak zichtbaar.
(H)erkennen van (dat er) emoties (zijn) en patronen scheelt het halve werk. Jezelf in de ogen aankijken, je realiseren dat emoties menselijk zijn.

3. Je verantwoordelijkheid nemen voor je emoties maakt dat je minder geneigd bent om het weg te duwen. Vaak koppelen we er een verhaal aan, waardoor emoties in stand worden gehouden. Laat het verhaal los en durf de rauwe emotie te ervaren. 

4. Sta zelf achter het stuur: Je hoeft geen diploma Z te hebben om ervoor te zorgen dat je niet teveel gaat zwemmen in je emoties. Ga aan de rand van het meer zitten, laat je tenen even nat worden, en sta (of zit) letterlijk stil bij wat je voelt. Benoemen van emoties helpt in het verwerken ervan. Geef het eventueel een naam: “ Ik voel me eenzaam, verdrietig, bang of wat dan ook” of “Ik voel me onbestemd”.

5. Kijk daarna weer vanuit de ‘zorgmodus’, liefdevolle compassie naar hoe je goed voor jezelf kan zorgen? Beweeg, zoek het licht op, ga naar buiten, geef aandacht aan je lichaam, zie de horizon, geef jezelf ruimte, verruim je blik, pas je voeding aan.
 
Heb je nog vragen over zwemdiploma’s, toverkunsten of de magie van een kleurrijk leven, bel me gerust.  Met alle liefde wil ik je inspireren zodat je stappen lichter worden.
Heb een kleurrijke ‘blauwe maandag’.


Hartegroet, Mila Verboeket
15-01-2018 

Afb een nieuw begin Confidanza

Een nieuw begin

Het nieuwe jaar is begonnen. De magische deur is open gegaan. Voor velen van ons vaak een moment waarop we hebben stilgestaan bij wat we hebben, wat we verloren zijn en wat in beweging is gebracht.
Met nieuwe intenties, ideeën, plannen en doelen stappen we 2018 in. Hopelijk gaat dit voor jou ook samen met hoop, liefde voor jezelf en anderen, lef, speelsheid, lichtheid of wat je jezelf ook maar toewenst.
Heb je al een plan gemaakt? Of begin je gewoon te lopen?

Toen ik afgelopen jaar het Pieterpad liep, vond ik het maar wat fijn om een boekje te hebben met een beschrijving van mijn pad. Ik kon de aanwijzingen niet altijd 'lezen' of begrijpen, liep soms zelfs alsnog verkeerd, of raakte enorm geïnspireerd door iets wat op mijn pad kwam wat niet in het boekje stond. Dit bracht mij naast een stukje veiligheid en richting, ook een heerlijk gevoel van ontspanning om gewoon te zijn zonder al teveel moeten. Verwachtingen loslaten, je eigen weg kiezen, kan enorm bevrijdend zijn.

In hoeverre durf jij je eigen route te kiezen, een nieuw begin te maken? 

Lees meer...

Jezelf zijn ConfidanzaKun jij jezelf zijn onder alle weersomstandigheden?

Soms dan wil je het liefst jezelf verstoppen en onzichtbaar zijn. De warme dekens over je heen trekken, kaarsjes aan, kopje thee erbij, en doen alsof je alle tijd hebt om even niets te moeten. Herken jij dit soort momenten? Verstop jij jezelf ook wel eens? Dit gebeurde mij enkele weken terug, nét voordat ik een open dag organiseerde in mijn eigen praktijk. Ik had er zo naar uit gekeken om het de hele wereld laten weten. Er stond voor mij iets belangrijks te gebeuren en dat wilde ik vooral samen vieren. Iets wat ik in vol enthousiasme en vanuit een natuurlijke flow ‘bedacht’ had werd opeens een heel groot ding waarin ik mezelf neer moest zetten.

Gedachten nemen een loopje met je

Lees meer...

Verdriet ConfidanzaHet weer is herfstwaardig, het einde van dit jaar is alweer in zicht. Op weg naar mijn werk was er zelfs al een winters tafereel dat herinnert me aan dat de tijd zo snel voorbij glijdt. In deze drukke decembermaand ga ik soms te hard van stapel. We kennen allemaal momenten van verdriet, pijn, onrust en spanning. De kille, donkere feestmaand benadrukt soms nog maar eens de donkerte en zwaarte in onszelf. Veel mensen om me heen herkennen het gemis van dierbaren, staan stil bij verdriet en verlies. Zo ook bij mij. Maar om eerlijk te zijn, is mijn neiging om juist dan in de versnelling te gaan, nog meer te werken en mijn agenda helemaal vol te plannen.


Een vorm van vluchten, negeren of vermijden?

Hoe je het ook noemen wil. Een menselijk gegeven als je het mij vraagt. Weggaan van je verdriet in plaats van het te begroeten, laat staan te omarmen. Herken je dat ook? Het lijkt een mechanisme te zijn dat er voor zorgt dat je jezelf overtuigd dat je echt geen tijd hebt om stil te staan bij wat er van binnen leeft. Maar stiekem ren je er van weg. 

Herken jij ook de angst om te breken, om te verzuipen of op te lossen in het grote verdriet?   

Lees meer...

Voluit leven Confidanza

Drie belangrijke sleutels

In mijn praktijk krijg ik vaak vele zingevingsvragen die dieper gaan dan de ‘gewone’ vragen hoe om te gaan met stress of piekeren. Er ligt natuurlijk altijd iets aan de basis van hoe je omgaat met jezelf, de ander, het leven. De vraag die in individuele consulten vaak voorbijkomt is: “Help mij terug in mezelf te staan”. Ja ik weet het, het is geen perfecte formulering volgens de Nederlandse taal, echter het geeft wel precies de gevoelsbeleving weer van wat er speelt. Een aantal varianten zijn: leer me meer op mezelf te vertrouwen, ik wil voelen wat IK wil, ik wil weten wie IK ben. Het zijn allemaal volwassenen zoals jij en ik die normaal functioneren, echter wel  de behoefte voelen om meer uit het leven te halen. Wie wil dat nou niet? Meer genieten, meer ruimte om de dingen te doen waar jij blij van wordt, meer in ‘alignment’ zijn met wie je werkelijk bent. Ik als geen ander weet hoe het is om in de ‘overlevingsmodus’ te geraken.  Met name door een aantal ingrijpende verlieservaringen was ik genoodzaakt te kijken naar hoe ik WEL wil leven. Soms lijkt het dat er nogal wat moet gebeuren voordat je op zo’n omslagpunt bent. Tegenwoordig denk ik dat het ook veel te maken heeft met vergroten van bewustzijn en echt kiezen voor jezelf zijn. Niet vasthouden aan je eigen of andermans verhalen. Waarmee ik niet impliceer dat ik dat niet meer doe. Het is naar mijn mening daarom wel interessanter om te kijken hoe je uit deze overlevingsmodus raakt.

Zijn wie je bent: er is niets mis met jou, je bent niet gebroken!

Lees meer...